Over democratisch verkozen melk en honing, multiculturele prullenbakken en sluipmoordenaars

Afhankelijk aan wie je het vraagt is Nederland na de provinciale Statenverkiezingen van 20 maart veranderd in een fascistische helstaat of een land van democratisch verkozen melk en honing waar de verbannen elite niets te zien van zal krijgen. Nu ik, een week later, beide nog niet heb meegemaakt, voel ik mij stiekem toch wel een beetje bedrogen. Wat ik daarentegen wel meemaak, is dat steeds meer mensen deze overdrijvingen overnemen en daarmee bijdragen aan de polarisatie die het houden van discussies onmogelijk maakt.

Democratisch verkozen belangen

Deze uiteendrijving is een gevaar voor ons westerse vrijheidskindje: de democratie; het concept waarbij het volk (dèmos) zichzelf kan heersen (kratein). Omdat het heel onpraktisch is om voor elke beslissing die gemaakt moet worden iedere Nederlander een NL-Alert te sturen, verkiezen wij met z’n allen (min de 20% die het stembureau te ver lopen vindt) elke vier jaar 150 Kamerleden die dat voor ons mogen doen. Deze 150 zetelvullers zitten daarna 4 jaar in de Tweede Kamer om de belangen van de mensen die op hun partij hebben gestemd te behartigen. Is dit ideaal? Nee. Hebben we iets beters? Nee.

Lees verder
Standaard